Króliczki dla chłopców:)

Witam, dawno mnie nie było a to dlatego że nie mogę się zorganizować. Znalazłam w końcu pracę, która mi się bardzo podoba, nie jest to co prawda praca w moim zawodzie, ale jak się nie może tak długo znaleźć pracy którą się zawsze chciało wykonywać to trzeba zmienić profesję:) Praca typowo biurkowa, przed komputerem, więc jak wracam do domku to już mnie do komputera mało co ciągnie:) Ale mam nadzieję że mnie tam zostawią , bo praca świetna, mili ludzie, i co najważniejsze godziny pracy są  dostosowane do matki z dzieckiem:)  No i weekendy wooooolne:) Więc jak przychodzę z pracy to mam czas dla mojej córeczki. Zaczęłam się też uczyć angielskiego , dałam sobie 3 lata i muszę perfekcyjnie znać angielski, bo obok mnie siedzą osoby które rozmawiają z klientami po angielsku, i uwielbiam ich słuchać, motywuje mnie to do tego by samemu kiedyś tak potrafić:) Ogólnie jest super, tylko moje hobby przez to zaniedbane, a zamówionka same się nie zrobią, dlatego zaczęłam się ogarniać i na pierwszy ogień poszły króliczki zamówione przez koleżankę , jakieś pół roku temu:(  Wyszły super, aż mi się ich nie chce oddawać:):) A teraz zaczynam sezon świąteczny- czyli bombkowy, zdjęcia już niedługo:) Pozdrawiam

Nowa króliczka

Sama sobie nie dowierzam że w lutym nie wiedziałam jeszcze jak się obsługuje maszynę do szycia, nie mówiąc o rodzajach ściegów, lub uszyciu czegokolwiek. Pamiętam jak teściu objaśniał mi jak się pracuje pedałem, i jakoś ciężko mi się hamowało ( zwalniało) maszyna pędziła aż się kurzyło:)  A dziś z dumą mogę Wam pokazać moją piękną, słodką króliczkę. Która jest uszyta perfekcyjnie. Szwy się trzymają a spodenki nie spadają i nie są za ciasne. Bez kursów, bez szkoły , udało mi się nauczyć w końcu szycia. Dużo ćwiczyłam na papierze, bo szkoda mi było materiałów. Nie pokazywałam Wam wszystkich moich Tworków , bo nie nadawały się do pokazania. Teraz mogę już zacząć prawdziwą przygodę z maszyną:) Jestem gotowa;) A to moja dumna dama:)